X
تبلیغات
آخرالزمان و ظهور مهدی موعود عج - مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش پنجم (پایانی)- خادم الامام (عج)
بسم الله الرحمن الرحیم

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش پنجم (پایانی)- خادم الامام (عج)

مهدویون و امتحانی بزرگ!- بخش پنجم (پایانی)- خادم الامام (عج)

به موازات فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، فیلم مستند دیگری توسط فیلم ساز معروف مسلمان آقای « عبدالله هاشم » و در خارج از کشور ساخته شده است که « Age of Appearance : عصر ظهور » نام دارد.(169) این فیلم (عصر ظهور) از نظر زمان ساخت، زودتر از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شده است و علی رغم نیت سالم و تلاش های قابل تقدیر سازنده ی آن « عبدالله هاشم »، این مستند ساز از احادیث ضعیف برای اثبات سخنان خویش بهره جسته است؛ به نحوی که ...


بسم الله الرحمن الرحیم

مهدویون و امتحانی بزرگ!


9) در طی دو سال اخیر، انجمن ها، گروه ها، تشکل ها و ... مذهبی و فرهنگی، بدون در نظر گرفتن ظرایف و پیچیدگی های کار تشکیلاتی، به صورت خودرو و خودسر در جای جای میهن اسلامی شکل گرفته اند؛ این دغدغه ی جوانان مومن و فداکار میهن اسلامی گرچه فی نفسه بسیار مفید بوده و جای خوشحالی دارد، اما اگر تنها بر اثر احساسات شکل بگیرد و پشتوانه ی دقیق علمی و مدیریتی نداشته باشد، به زودی طعمه ی مناسبی برای دشمن خواهد شد و دشمن با رسوخ در بدنه ی این تشکل ها به وسیله ی افراد نفوذی خود و یا تحریک این گروه ها با عملیات جنگ روانی و رسانه ای، سمت و سوی چنین گروه هایی را منحرف خواهد نمود. تجربه ی گروه پرتعداد « مبشران ظهور » و نیز گروه های جدیدی که در جهت مبارزه با صهیونیسم تدارک دیده شده اند، نمونه هایی از این دست می باشند. مسئولین محترم این گروه ها و اصحاب رسانه، می بایست ضمن حمایت همه جانبه از گروه هایی این چنینی، موانع و مشکلات پیش روی این نهاد ها را به درستی درک نمایند و دشمن را نیز در این زمینه دست کم نگیرند و بسیار مراقب نفوذ دشمن در این گروه ها و یا تحریک افراد این گروه ها توسط رسانه های دشمن باشند تا مبادا تحرکات احساسی جوانان حاضر در گروه های اینچنینی، موجب پیشبرد ناخواسته ی اهداف دشمن گردد و انرژی مثبت جوانان مومن این مرز و بوم، به پای غلیان کنترل نشده ی احساسات اعضای این گروه ها و نیز دسیسه های دشمن، به هدر رود.


10) گرچه انتشار بدون مجوز CD « ظهور بسیار نزدیک است » فی نفسه و به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین جمهوری اسلامی ایران جرم محسوب می شود و سازندگان این فیلم مستند، می بایست قبل از انتشار عمومی آن در قالب CD، مجوزهای لازم را دریافت می نمودند، اما مسئله ی برخورد قهری با عوامل سازنده ی آن، به خصوص به دلیل محتوای مطالب ذکر شده، به نظر می رسد که در شرایط کنونی، موجب ایجاد چالش هایی گردد. (البته هر انسانی در قبال عملکردش در پیشگاه خداوند متعال مسئول می باشد و سازندگان این فیلم نیز باید پاسخگوی برخی بی مبالاتی های خود که موجب به راه افتادن جنجال های فراوان شده است، در پیشگاه باری تعالی باشند؛ اما مسئله ی برخورد قهری با آن ها به دلیل این عقاید، سوالات بسیاری را به همراه خواهد داشت.)

همان گونه که می دانیم، مسئله ی کرسی های آزاد اندیشی از سوی رهبر معظم انقلاب (مد ظله العالی) مجدداً در چند ماه اخیر مورد تأکید قرار گرفته است و ایشان بر ضرورت به راه افتادن این کرسی ها که در آن نظرات مخالف و موافق پیرامون موضوعات مختلف و به دور از هر گونه برخوردهای قهری، ارایه می گردد، تأکید ورزیده اند:(154)

« چرا این کرسی‎هاى آزاداندیشى در قم تشکیل نمی‎شود؟ چه اشکالى دارد؟ حوزه‎هاى علمیه ما، همیشه مرکز و مهد آزاداندیشىِ علمى بوده و هنوز که هنوز است، ما افتخار می‎کنیم و نظیرش را نداریم در حوزه‎هاى درسىِ غیر حوزه علمیه، که شاگرد پاى درس به استاد اشکال کند، پرخاش کند و استاد از او استشمام دشمنى و غرض و مرض نکند. طلبه آزادانه اشکال می‎کند، هیچ ملاحظه‏ استاد را هم نمی‎کند. استاد هم مطلقا از این رنج نمی‎برد و ناراحت نمی‎شود؛ این خیلى چیز مهمى است. خوب، این مال حوزه ماست. در حوزه‎هاى علمیه ما، بزرگانى وجود داشته‏اند که هم در فقه سلیقه‎‎ها و مناهج گوناگونى را می‎پیمودند، هم در برخى از مسائل اصولى‏تر؛ فیلسوف بود، عارف بود، فقیه بود، این‎‎ها در کنار هم زندگى می‎کردند، با هم کار می‎کردند؛ سابقه حوزه‎هاى ما این‎جورى است. یکى، یک مبناى علمى داشت، دیگرى آن را قبول نداشت. اگر شرح حال بزرگان و علما را نگاه کنید، از این قبیل مشاهده می‎کنید. »(155)
« یک نفرى نظر فقهى می‎دهد، نظر شاذى است. خیلى خوب، قبول ندارید، کرسى نظریه‏پردازى تشکیل بشود و مباحثه بشود؛ پنج نفر، ده نفر فاضل بیایند این نظر فقهى را رد کنند با استدلال؛ اشکال ندارد. نظر فلسفى‏اى داده می‎شود همین‎جور، نظر معارفى و کلامى‏اى داده می‎شود همین‎جور. مسئله تکفیر و رمى و این حرف‎ها را بایستى از حوزه ورانداخت؛ آن هم در داخل حوزه نسبت به علماى برجسته و بزرگ؛ یک گوشه‏اى از حرف‎شان با نظر بنده‏ حقیر مخالف است، بنده دهن باز کنم رد مى‎کنم؛ نمی‎شود این‎جورى، این را باید از خودِ داخل طلبه‎‎ها شروع کنید. این یک‎چیزى است که جز از طریق خودِ طلبه‎‎ها و تشکیل کرسی‎هاى مباحثه و مناظره و همان نهضت آزادفکرى و آزاداندیشى که عرض کردیم، ممکن نیست. این را عرف کنید در حوزه علمیه؛ در مجلات، در نوشته‎‎ها گفته شود. یک حرف فقهى یک نفر می‎زند، یک نفر رساله‏اى بنویسد در رد او؛ کسى او را قبول ندارد، رساله‏اى در رد او بنویسید. بنویسند، اشکال ندارد؛ با هم بحث علمى بکنند. بحث علمى به‎نظر من خوب است. »(156)
« مسئله آزاداندیشی‎ای که ما گفتیم، ناظر به این است. باید راه آزاداندیشی و نوآوری و تحول را باز گذاشت، منتها آن را مدیریت کرد تا به ساختارشکنی و شالوده‎شکنی و برهم زدن پایه‎‎های هویت ملی نینجامد، این کار، مدیریت صحیح لازم دارد. چه‎کسی باید مدیریت کند؟ نگاه‎‎ها فورا می‎رود به‎سمت دولت و وزارت علوم و...؛ نه، مدیریتش با نخبگان است؛ با خود شماست؛ با اساتید فعال، دانشجوی فعال و مجموعه‎‎های فعال دانشجویی. حواس‎تان جمع باشد! دنبال حرف نو و پیدا کردن حرف نو حرکت کنید؛ اما مراقب باشید که این حرف نو در کدام جهت دارد حرکت می‎کند؛ در جهت تخریب یا در جهت ترمیم و تکمیل؛ این‎‎ها با هم تفاوت دارد. این وظیفه‎ای است به عهده خود شماها.  »(157)
« جنجال فکری غیر از مباحثات صحیح است. بنده گفتم کرسی آزادفکری را در دانشگاه‎‎ها به‎وجود بیاورید. خوب، شما جوان‎ها چرا به‎وجود نیاوردید؟ شما کرسی آزادفکری سیاسی را، کرسی آزادفکری معرفتی را تو همین دانشگاه تهران، تو همین دانشگاه شریف، تو همین دانشگاه امیرکبیر به‎وجود بیاورید. چند نفر دانشجو بروند، آن‎جا حرف‎شان را بزنند، حرف همدیگر را نقد کنند، با همدیگر مجادله کنند. حق، آن‎جا خودش را نمایان خواهد کرد. حق این‎جوری نمایان نمی‎شود که کسی یک انتقادی را پرتاب بکند. این‎جوری که حق درست فهمیده نمی‎شود. ایجاد فضای آشفته ذهنی با لفاظی‎‎ها هیچ کمکی به پیشرفت کشور نمی‎کند. شما تجربه این پدر پیرتان را در این زمینه داشته باشید. آنی که کمک می‎کند به پیشرفت کشور، آزادی واقعی فکرهاست؛ یعنی آزادانه فکر کردن، آزادانه مطرح کردن، از هو و جنجال نترسیدن، به تشویق و تحریض این و آن هم نگاه نکردن. »(158)
« اگر برادران مومن و کساني را که به اصل نظام و اسلام معتقدند اما از لحاظ فکري با ما مخالفند مورد اهانت و ايذاء و آزار قرار دهيم از خط امام منحرف شده‌ايم ... اگر به اسم انقلابي گري، امنيت را از بخشي از مردم سلب کنيم، اين هم از مصاديق انحراف از خط امام عزيزمان است ... اگر عنوان مجرمانه‌اي بر حرکتي منطبق شود دستگاه هاي مسئول موظف به پيگيري هستند اما اگر کسي دنبال براندازي و اجراي دستور دشمن نيست ولي با مذاق و تفکر سياسي ما مخالف است نبايد عدالت و امنيت را از او سلب و او را زير پا له کنيم چرا که به فرموده قرآن مخالفت با يک قوم، نبايد موجب بي تقوايي و بي عدالتي شود و همه بايد در اين زمينه ها هوشيار و مراقب باشند
... اين معنويت، همواره با احساس مسئوليت انقلابي و اجتماعي همراه بوده است و اگر کساني با عنوان کردن دين و معنويت، دنبال سياست زدايي از جوانان و مردم هستند دچار انحراف و خطا شده اند. » (گوشه هایی از فرمایش مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) در مراسم ارتحال امام خمینی (قدس سره) به تاریخ 14/3/1390)(159)
با توجه به تأکید فراوان رهبر معظم انقلاب بر به راه افتادن « کرسی های آزاد اندیشی » و اعلان نظرات مخالف و موافق پیرامون مسایل مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی، و بحث و بررسی پیرامون این نظرها از سوی افراد مخالف و موافق، و نیز تأکید ایشان بر عدم برخورد قهر آمیز با افرادی که افکار مخالف دارند و آن را بروز می دهند، برخورد قهر آمیز با سازندگان مستند « ظهور بسیار نزدیک است » به دلیل عقایدشان، نقض آشکار این مطالبه ی به حق مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) است!
در واقع اگر انتقادی به طرز تفکر گروه « مبشران ظهور » وجود دارد، این مسئله می بایست از طریق مباحثات، جلسات، نقد های سازنده و کرسی های آزاد اندیشی صورت بگیرد، نه تحرکات قهر آمیز!
ذکر این نکته حائز اهمیت است که یکی از اهداف عالیه ی این کرسی ها، به میدان آوردن مخالفان و افرادی است که نظراتی مخالف نظریات حاکم بر نظام مقدس جمهوری اسلامی دارند تا با شناختن این نظرات و پاسخگویی به شبهات، درخت تنومند انقلاب، استوارتر گردد؛ حال با توجه به برخورد توأم با خشونت با « مبشران ظهور »، این شبهه مطرح می شود که در حالی که در دل نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران که با مهدویت پیوند محکمی دارد، تحمل شنیدن یک نظر متفاوت پیرامون مسایل مهدوی، آن هم از جانب افرادی که ذاتاً نیت بدی نداشته اند، وجود ندارد، چگونه می توان در بین افرادی که در مورد مسایلی همچون ولایت فقیه، حجاب و ... نظری مخالف با وضعیت فعلی دارند، این اعتماد را به وجود آورد تا آن ها نیز وارد کرسی های آزاد اندیشی شوند؟! آیا برخورد قهریه ی صورت گرفته، خود موجب بی اعتمادی جوانان به کرسی های آزاد اندیشی و تعویق آرزوی رهبر معظم انقلاب (مد ظله العالی) در به ثمر نشستن چنین کرسی هایی نخواهد شد؟
با توجه به این مسئله، این هشدار برای مسئولین محترم وجود خواهد داشت که در صورت برخورد قهری با مسایل فکری و اعتقادی، تحقق کرسی های آزاد اندیشی در کوتاه مدت محقق نخواهد شد.

11) در حالی که قریب 2 سال از فتنه های بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 هجری شمسی می گذرد، هنوز عاملان اصلی این فتنه ها که جرایم سنگینی همچون تشویش اذهان عمومی، تخریب بیت المال، جاسوسی برای بیگانگان، تخریب چهره ی نظام در مجامع بین المللی، تهییج و تحریک برخی نیروهای جوان و اغفال آنان، به راه انداختن دسته های قداره بند و اراذل و اوباش، آتش زدن مساجد، قتل، قاچاق اسلحه و ... دارند، محکوم و زندانی نشده اند؛ اما اعضای گروه « مبشران ظهور » که جرم آن ها پخش بدون مجوز CD و بنا بر برخی گفته ها تشویش اذهان عمومی بوده است، به سرعت توبیخ و منکوب شده اند! حال آن که مشکلات این گروه از بی مبالاتی و کم آگاهی نشأت گرفته، اما جنایات رهبران فتنه ی بعد از انتخابات از خباثت آن ها منشأ گرفته است! با این حال « مبشران ظهور » به سرعت توبیخ گردید، اما فتنه گران بعد از انتخابات هنوز آزادند و با جسارت تمام به تحرکات خود مشغولند!
این برخورد دوگانه، موجب دلسردی و یأس ملت انقلابی و مومن ایران خواهد شد و نقش مهم قوه ی محترم قضائیه را در برخورد با مجرمین واقعی  فتنه گر، کمرنگ خواهد کرد. البته این سخن به معنای نفی برخورد با سایر انحرافات نیست، بلکه تأکید بر این نکته است که ضمن برخورد با تمامی انحرافات (آن هم به شیوه ای متناسب با انحراف صورت گرفته)، می بایست با فتنه گران و دشمنان، متناسب با شدت جنایاتشان برخورد گردد؛ نه بیشتر، و نه کمتر.

12) تحرکات نسنجیده، شتاب آلود و غیر منطقی در حوزه ی مسایل مرتبط با مهدویت، می تواند موجب بروز فتنه ها و مشکلات بسیاری گردد؛ به نحوی که حتی علیرغم نیت خیر، می تواند به جای نزدیک کردن ظهور، موجب تأخیر در آن و ایجاد بدأ گردد.
اتفاقاتی که در طی چند ماه اخیر در فضای مهدوی کشور به بار آمد، متأسفانه تأثیرات مخربی به همراه داشت و موجب بی اعتمادی به مباحث مرتبط با مهدویت و آخرالزمان گردید. این فضای نامناسب به حدی تأثیرات منفی از خود برجای گذارد که زحمات بسیاری از نهاد ها، موسسات و گروه ها را که چندین سال تلاش نموده بودند تا اذهان عموم را از غوطه ور شدن در امور روزمره ی زندگی، به سمت ساختن جامعه ای منتظر و مهدوی سوق دهند، بر باد داد و موجب گردید که فضای حاکم بر جامعه ی مهدوی کشور، (در خوش بینانه ترین حالت اگر نگوییم به چند سال قبل برگشت)، در وضعیت رکود باقی ماند و گوش های شنوا برای شنیدن پیرامون این گونه مسایل از دست رفت. این فضا به نحوی تغییر یافت که از این به بعد ممکن است سخن از امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه سازی برای ظهور ایشان، تعبیر به سوء استفاده ی سیاسی از اعتقادات مذهبی مردم گردد و هر حرکتی در این راستا، حرکتی سودجویانه تلقی شود.
با کمال تأسف باید بگوییم که بی مبالاتی « مبشران ظهور » نه تنها موجب زمینه سازی ظهور نگردید، بلکه موجب شد تا در این زمینه اختلال ایجاد گردد و چه بسا با تغییر شرایط، تحرک نامناسب اعضای این گروه، موجب « بدأ » و تأخیر در ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد. بدین ترتیب سایر گروه ها نیز باید مراقب باشند تا تحرکات آنان، موجب ایجاد نتیجه ی معکوس نگردد.

13) تمامی گروه های مهدوی باید مراقب باشند تا تحرکاتشان، بهانه به دست دشمن خارجی، یا سیاسیون فرصت طلب داخلی ندهد و مطالب آن ها به گونه ای نباشد که گروه های سودجو بخواهند با استناد به آن ها فتنه آفرینی کنند. همچنین علاوه بر دقت در مورد صحت محتوای مقالات و فیلم ها، باید با بصیرت فراوان به وقایع اطراف توجه نمایند؛ چرا که حتی انتشار یک مقاله در زمانی نامناسب، می تواند محتوای آن را تحت الشعاع قرار دهد و موجب بروز بدبینی هایی گردد.
در مورد گروه « مبشران ظهور » نیز علاوه بر محتوای جنجالی مقالات و مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، انتشار مقالات این گروه در زمانی نامناسب و هنگامی که عده ای موسوم به « جریانی انحرافی »، با سوء استفاده از مهدویت و نام مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قصد فتنه آفرینی داشتند، موجب پیچیده تر شدن ماجرا گردید و تأثیرات نامناسب این مقالات و فیلم ها را دوچندان کرد و موجب شد که به این فیلم ها و مقالات، به عنوان ابزاری برای کسب مشروعیت جریان انحرافی نگریسته شود
بنابراین تمامی گروه های مهدوی می بایست علاوه بر دقت در محتوای مطالب منتشر شده، توجه ویژه ای به موقعیت شناسی و مخاطب شناسی نیز داشته باشند.

14) « مبشران ظهور » و گروه های مشابه باید توجه داشته باشند که تجربه ی تلخ چند ماه اخیر، دیگر نباید به هیچ عنوان تکرار شود. اصرار بر روال سابق این گروه، قطعاً تبعات سنگین و خطرناکی برای نظام و مهدویت به بار خواهد آورد و ادامه ی فعالیت های مذکور بدون رعایت احتیاطات لازم، می تواند فجایع جدیدی به بار آورد. ادامه ی توجیهات نامعقول، اصرار بر برخی مصادیق و توجیه اشتباهات صورت گرفته توسط این مصداق ها به صورتی غیر منطقی، توهین به علما و مراجع و سایر محققین، اصرار بر صحیح بودن نظر اعضای گروه و اصرار بر اشتباه بودن نظر سایرین و ... می تواند موجب انحرافات جدید گشته و بیم آن می رود که دشمن بخواهد با نفوذ در برخی اعضای گروه، به فرقه سازی بپردازد و با ایجاد زاویه در این گروه، راه آنان را از راه علما جدا نموده و با تقویت خودمحوری برخی از اعضای این گروه و احساس عدم نیاز به نظرات مراجع، علما و محققین، موجب به راه افتادن فرقه های جدیدی همچون فرقه ی « مبشریه » یا با اسامی شبیه به آن گردد. نگاهی به تاریخ نشان می دهد که تمامی فرقه سازی ها از ابتدای تاریخ اسلام تاکنون، از یک زاویه ی انحراف کوچک شروع شده است و فرقه هایی همچون « زیدیه »، « اسماعیلیه »، « واقفیه »، « بابیه » و ... از یک انحراف کوچک نشأت گرفته اند. اصرار اعضای محترم گروه « مبشران ظهور » و گروه های مشابه بر روال سابق، ممکن است به نتیج ناگواری بینجامد که حتی مسئولین این گروه و یا اعضای اصلی آن نیز انتظار آن را نداشته باشند و به مرور زمان، دشمن با شناسایی افراد مستعد انحراف، بر روی آن ها سرمایه گذاری کرده و موجب انشقاق گروه های منحرف گردد.

خطر ذکر شده در این خصوص جدی است. چه بسا بعد از گذشت چند سال، با مشخص شدن این مسئله که مثلاً دکتر « احمدی نژاد »، « شعیب بن صالح » نیست، تعدادی از اعضای گروه که آمال و آرزوهای پاک خود را در باب مسئله ی ظهور، در خطر می بینند، برای حفظ امید های خود دست به انواع توجیه و تفسیر بزنند و مثلاً بگویند که ظهور اتفاق افتاده و منظور از ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ظهور و بروز انسان کامل در شخصیت فلان فرد یا فلان جریان است. (مسئله ای که اخیراً نشانه های آن را می توان در سخنان دور از خرد برخی افراد معلوم الحال دید). به همین دلیل باید عزیزان « مبشر ظهور » و گروه های مشابه، مراقب به راه افتادن چنین جریان هایی نیز باشند تا خدای ناکرده اسیر انحرافات نگردند.

15) عدم ورود فعالان مهدوی در مسایل مهم مرتبط با مهدویت و افراط در پرداختن به برخی مباحث کلامی و نظری و پرهیز از مطالعه ی مباحث مهدوی در بستر وقایع روز دنیا، اجازه ی جولان به برخی گروه ها با عقاید نامناسب خواهد داد و این گروه ها در قالب مقالات، فیلم ها یا ...، به بررسی اشتباه، ناقص یا ناصحیح برخی از مسایل معارفی یا مهدوی خواهند پرداخت.

یک مثال مهم در این زمینه، تعلل موسسات، نهادهای فرهنگی و رسانه های گروهی در پرداختن صحیح به مسئله ی « فراماسونری » و شباهت آن به « دجال » روایات اسلامی و نقش مهم « ایران » در مقابله با « دجال » و پیروان « یهودی » اش طبق روایات آخرالزمان می باشد که این امر موجب شد تا علی رغم وجود مقالاتی همچون « فراماسونری: دجال آخرالزمان » از سال 2006 میلادی و « جهان در سیطره ی دجال، ایران؛ جزیره ی امید » از سال 2010 میلادی،  تیم  سازنده ی  فیلم  مستند  و  جذاب  « The Arrivals : ظهور » (منتشر شده در سال های 2009 و 2010 میلادی) که تحت تأثیر « شیخ عمران حسین » خطیب اهل تسنن ترینیداد و توباگویی هندی الاصل بودند،(160) این مستند جذاب را به صورتی وسیع و گسترده و در سطحی بین المللی منتشر نمایند.
گرچه مشاهده ی این فیلم مستند زیبا به افراد تازه کار و تازه وارد در عرصه ی دشمن شناسی و فراماسونری توصیه می شود و حتی این فیلم مستند در حال حاضر نیز بر روی سرور « وعده ی صادق » برای دانلود قرار دارد، اما متاسفانه این فیلم دارای نقایص جدی و مشکلات مهمی است که بعضاً می تواند موجب گمراهی و اشتباه مخاطبان نیز بشود. علاوه بر بروز اشتباهات متعددی همچون معرفی « گاندی »، « ماندلا » و ... به عنوان چهره های ضد ماسون،(161) تأکید نامناسب بر عرفان های شیطانی هندی، تأکید نامناسب بر نمادشناسی و بعضاً افراط در این زمینه و نیز ارتباط دادن عظمت روحی مساجد با ساختارهای گنبدی سقف آن ها (آن هم در حالی که هیچ یک از مساجد باعظمت و روحانی صدر اسلام همچون مسجد قبا، مسجد حضرت فاطمه و ... در آن زمان ها اصلاً سقف گنبدی نداشتند!)،(162) شبیه سازی جادوگر پیر ارباب حلقه ها (گاندالف) با حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آن هم در شرایطی که هنرپیشه ی نقش مذکور از پیشگامان آزادی همجنس بازی و یک فراماسون بوده است،(163) استناد بر برخی ادعاهای ضعیف و ...، اشتباهات کلیدی و راهبردی نیز در برخی مسایل مهم دیده می شود؛ از جمله ی این اشتباهات مهم می توان به ارجحیت دادن به نقش حضرت عیسی (علیه السلام) نسبت به حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در آخرالزمان، به خصوص به واسطه ی شبیه سازی حضرت عیسی (علیه السلام) با « آراگون » یا همان  « پادشاه » سپاه خیر در « ارباب حلقه ها » و شبیه سازی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با « گاندالف » جادوگر خیر فیلم « ارباب حلقه ها » اشاره کرد که البته این اشتباه به دلیل دیدگاه « شیخ عمران حسین » استاد معنوی اهل تسنن تیم سازنده ی این مستند نسبت به مسایل آخرالزمان، با تأکید بر روایات اهل سنت بوده است. از دیگر اشتباهات راهبردی سازندگان این فیلم که باز هم ناشی از دیدگاه خاص « شیخ عمران حسین » بوده است، عدم توجه و عدم اشاره به نقش مهم « ایران » در جبهه ی آخرالزمانی علیه « فراماسونری دجال » بوده است؛ این در حالی است که « ایران » عملاً تبدیل به بزرگترین دشمن علیه « فراماسونری » شده است و جبهه گیری جهانی « فراماسونری جهانی » و کشورهای تحت امر آن علیه « ایران » نیز موید همین امر است؛ به عبارت دیگر انقلاب الهی « ایران » که به رهبری امام خمینی (قدس سره) شکل گرفت و از روز اول جهت گیری « ضد آمریکایی » و « ضد اسراییلی » و در یک کلام « ضد ماسونی » داشت و بر همین اساس نیز شکل گرفت و بعد از پیروزی نیز به همین روال در عرصه ی بین الملل نیز ادامه داد، به راحتی از سوی سازندگان فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و رهبر معنوی سازندگان آن یعنی « شیخ عمران حسین » کنار گذاشته شد! بدین ترتیب عملاً در پایان فیلم مذکور، مخاطبان بعد از شناخت نسبی « فراماسونری » یا « دجال احتمالی آخرالزمان »، باز هم در این که  به  کدام  جبهه  بپیوندند  و در بحبوحه ی نبردهای آخرالزمان، به کدامین سپاه یاری رسانند، تا حد زیادی سر در گم می مانند.
البته نگاهی به یک پرسش مطرح شده پیرامون شیعیان در وبسایت « شیخ عمران حسین » و پاسخ وی به این سوال، علت نقایص مهم ذکر شده در فیلم « The Arrivals : ظهور » را مشخص می کند:(164)


پاسخ « شیخ عمران حسین » به یک سوال در مورد شیعیان: وی شیعیان را کافر نمی داند؛ اما شیعیان را به عنوان مسلمانانی با عقاید ناصحیح می داند که نیاز به اصلاح دارند!

 

« شیخ عمران حسین »  رهبر  معنوی   سازندگان  فیلم های  مستند « The Arrivals : ظهور »  و « Phase 3 : فاز 3 » در بخش های از فیلم مستند « فاز 3 ».


با توجه به این مسئله در می یابیم که علت عدم توجه سازندگان فیلم های مستند « The Arrivals : ظهور » و « Phase 3 : فاز 3 » به نقش برجسته ی « ایران » در مقابله با « فراماسونری دجال » و نیز تفاوت دیدگاه آنان با شیعیان در مورد جایگاه حضرت مسیح (علیه السلام) و حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در وقایع آخرالزمان و کم اهمیت تر دانستن نقش ایشان نسبت به نقش حضرت مسیح (علیه السلام)، به دلیل تأثیر پذیری از متفکر اهل تسنن « شیخ عمران حسین » است و با توجه به این که « شیخ عمران حسین »، شیعیان را دارای عقاید غلط می داند، بالطبع از احادیث شیعه در این خصوص بهره نبرده و دیدگاه های وی و سازندگان فیلم، متفاوت با دیدگاه شیعیان می باشد. (هر چند که دیدگاه آنان همچون وهابیون نبوده و حداقل به 12 امام شیعه (علیهم السلام) احترام می گذارند.)
این مسئله، ضرورت دست به کار شدن نهادهای فرهنگی و مذهبی ایران اسلامی را در تولید فیلم ها و مقالاتی با تکیه بر روایات ائمه ی معصومین (علیهم السلام) در مورد وقایع آخرالزمان و به خصوص مسئله ی « دجال » و « فراماسونری » روشن می نماید تا با تکیه بر این روایات محکم و شگفت آور، بتوان نقش امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یاران زمینه ساز « ایرانی » ایشان را در نبرد جهانی علیه « دجال » به خوبی تبیین نمود و از یک سو ضمن ممانعت از رسوخ اندیشه های ناکامل و بعضاً ضعیف برخی از خطبای اهل تسنن در این خصوص، روایات صحیحه ی معصومین (علیه السلام) را در این خصوص ترویج نمود و از سوی دیگر، ائتلاف جهانی علیه « فراماسونری دجال » را به رهبری « ایران اسلامی » تقویت کرد.
البته لازم به ذکر است که « مقاله ی فراماسونری: دجال آخرالزمان » یک سال و نیم قبل از فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و مقاله ی « جهان در سیطره ی دجال؛ ایران، جزیره ی امید » کمی بعد از این فیلم و با رویکردی مبتنی بر روایات شیعه و با تأکید بر انقلاب جهانی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و با توجه به نقش مهم « ایران اسلامی » در این مبارزه، منتشر گردید؛ اما متاسفانه به دلیل مشکلات پشتیبانی و امکاناتی وبسایت « وعده ی صادق » از یک سو و عدم توجه جدی مسئولین به این مقوله، علیرغم استقبال بسیار مناسب از این مقاله در داخل کشور و نیز برخی کشورهای عربی منطقه، آن گونه که باید و شاید، هدف مذکور محقق نگردید و فیلم های تولید شده از « صدا و سیما » نیز علیرغم استناد به برخی تصاویر و مطالب ذکر شده در مقالات مذکور، نتوانستند آن گونه که باید و شاید حق مطلب را ادا کنند و به دلیل ضعف های پشتیبانی، مالی و سستی های پیش آمده، فرصت ایجاد جبهه ی جهانی علیه « فراماسونری دجال » به رهبری « ایران »، فعلاً تحت الشعاع نظرات و دیدگاه های « شیخ عمران حسین » قرار گرفته است. ای کاش که مسئولین نسبت به این مقوله توجه بیشتری بنمایند تا آن چه حق مطلب است و در روایات صحیحه ی شیعه نیز مورد اشاره قرار گرفته است، در این خصوص اجرا و اعمال گردد.
تذکر: ذکر ایرادات فیلم مستند « The Arrivals : ظهور » و اشکالات موجود در دیدگاه های سازندگان آن، به معنای رد مطلق این فیلم و نادیده گرفتن محاسن این فیلم، به خصوص در زمینه های شناساندن دام های فرهنگی و تربیتی « فراماسونری دجال » نیست و ما کماکان این فیلم مستند را به افراد تازه وارد و تازه کار در زمینه ی « دشمن شناسی » و « فراماسونری » توصیه می نماییم؛ اما این فیلم و مستندات مشابه آن، برای ادامه ی مطالعه در این خصوص، مناسب نیستند و نیاز به منابع قوی تر و مستحکم تر وجود دارد.


16) اختلاف نظر های پدید آمده بین محققین حوزوی و دانشگاهی پس از انتشار فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، نه تنها مجوزی برای تعطیل کردن مطالعه ی نشانه های ظهور نیست، بلکه اهمیت مطالعه ی هر چه بیشتر نشانه های ظهور را با استفاده از متدهای علمی و منابع معتبر، بیان می نماید!
تا به حال، مطالب بسیاری در مخالفت برخی از علما با تطبیق های صورت گرفته در فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » شنیده ایم. تصاویر زیر، گوشه ای از این مخالفت ها را نشان می دهند:(165)

 

بخش هایی از مخالفت ها و انتقاد های وارده بر فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است ».



اما مسئله ی دیگری که کمتر به آن اشاره شده است، موافقت برخی از شخصیت های حوزوی با برخی مطالب مطرح شده در فیلم مذکور است:(166)

 

موافقت تلویحی برخی از شخصیت های محقق حوزوی با برخی مسایل مطرح شده در فیلم « ظهور بسیار نزدیک است ».



البته قبلاً و در بحث حدیث « هم قوم تحابوا بروح الله » نیز ذکر کردیم که برخی از محققین بزرگ حوزوی به شباهت حضرت امام خمینی (قدس سره) با « روح الله » ذکر شده در روایت مذکور اذعان داشتند و برخی از محققین حوزوی با این مسئله به شدت مخالف بوده یا مخالف هستند.
از مسایل ذکر شده می توان یک نتیجه ی بسیار مهم گرفت و آن این که شخصیت های ارجمند حوزوی هنوز بر سر شباهت مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) با « سید خراسانی »، وحدت رویه و نظر مشترک ندارند و برخی ایشان را شبیه « سید خراسانی » و برخی ایشان را فاقد شباهت به « سید خراسانی » می دانند. این امر می تواند در برخی موارد مشکلاتی را پدید آورد:
همانگونه که ذکر شد، بر سر  « نشانه های ظهور » نیز در بین شخصیت های برجسته ی حوزوی، اختلاف نظرهای جدی وجود دارد؛ پس با این اوصاف اگر یک نشانه ی ظهور اتفاق افتاد، تکلیف چیست؟ آیا هر کسی باید بر طبق نظر مرجع تقلید خود عمل کند؟
همانگونه که می دانیم نشانه ای ظهور، اتفاقاتی هستند که در عالم واقع اتفاق می افتند. ممکن است یکی از این نشانه ها در عالم واقع اتفاق بیفتد و تعدادی از مراجع آن را به عنوان نشانه ی ظهور اعلام کنند و تعدادی دیگر از علمای اعلام، آن را به عنوان نشانه ی ظهور قبول نداشته باشند. اما واقعیت این است که اتفاق یا نشانه ی مذکور به وقوع پیوسته است و پذیرفتن یا نپذیرفتن آن نشانه، در اصل ماجرا تغییری نمی دهد؛ برای مثال اگر « روح الله » در حدیث « هم قوم تحابوا بروح الله » واقعاً همان امام خمینی (قدس سره) باشند، نپذیرفتن این تطبیق از سوی برخی از علما، به اصل ماجرا و اصل تطبیق خدشه وارد نمی کند، بلکه این نپذیرفتن ممکن است موجب اشتباه علمای نامبرده و مقلدین آن ها شود.
این امر به خصوص در مورد نشانه هایی اهمیت می یابد که به برخی توصیه های معصومین (علیهم السلام) گره خورده است. حدیث زیر از آن جمله می باشد:(167)
« امام باقر (علیه السلام) فرمودند: آية الحوادث في رمضان: علامة في السماء من بعدها اختلاف الناس، فإذا أدركتها فاكثر من الطعام.
ترجمه: نشانه حادثه ها در ماه رمضان، نشانه اي است در آسمان كه مردم پس از آن دچار اختلاف مي شوند. هرگاه آن را درك كردي [ذخيره] غذايت را بيشتر كن. »(168)
در حدیث فوق، ضمن اشاره به یکی از علایم ظهور، به شیعیان توصیه شده است تا در صورت مشاهده ی آن، آذوقه برای خود ذخیره کنند. واضح است که بدون شناختن علامت مذکور، نمی توان از توصیه های ائمه ی معصومین (علیهم السلام) در این رابطه بهره برد.
حال اگر نشانه ی نام برده، اتفاق بیفتد و برخی از علما آن را به عنوان نشانه بپذیرند و برخی آن را نپذیرند، تکلیف مقلدین آن علمایی که واقعه ی پدید آمده را به عنوان نشانه ی ظهور ندانسته اند، چه می شود؟ قدر مسلم اتفاق آسمانی نام برده، در عالم خارج محقق شده است و این که برخی از علما آن را به عنوان نشانه ی ظهور ندانند، چیزی را عوض نمی کند و قطعاً وقتی آن ها واقعه ی مذکور را نشانه ی ظهور نشمرند، مقلدین علمای نامبرده، ذخیره ی غذایی جمع نخواهند کرد و به این دلیل متضرر خواهند شد.
این امر نشان می دهد که شناسایی نشانه های ظهور در عالم واقع بسیار بسیار مهم است و ممکن است سرنوشت شیعیان را تغییر دهد؛ بنابراین چه خوب است که نظر علمای اسلام در مورد این نشانه ها همگرا و به واقعیت نزدیک باشد تا ان شاء الله مسلمین در این زمینه متضرر نشوند.
همچنین نکته ی مهم این که هنوز وقایع سال ظهور اتفاق نیفتاده اند و در عین حال این همه اختلاف نظر بین شخصیت های محقق حوزوی حول یک نشانه ی ظهور وجود دارد؛ با این اوصاف در بحبوحه ی ظهور و تواتر وقوع نشانه های ظهور که حتی فرصت تفکر را از انسان می رباید، چگونه می توان در مورد این نشانه ها به وحدت رویه رسید؟ در شرایط فعلی با وجود وقت فراوان و آرامش حاکم بر حوزه های علمیه، اختلاف نظرهای جدی در مورد نشانه های ظهور وجود دارد؛ اما وقتی وقایع سال ظهور با آن همه نشانه، فتنه، درگیری، ابتلا و گرفتاری رخ دادند، چه موقع می توان با طمأنینه و آرامش، به بررسی نشانه ها پرداخت و در عین حال به جمع بندی درست رسید و بین علمای مختلف، وحدت رویه ایجاد کرد؟
همچنین در سال ظهور، با توجه به تعدد بلایا و فتنه ها که ممکن است موجب قطع وسایل ارتباطی و اخلال در ارتباط مردم با مراجع عظام گردد، چگونه می توان تک تک این نشانه ها را به گوش مردم رساند و در ضمن از انطباق یا عدم انطباق نشانه های رخ داده در عالم خارج، با روایات اسلامی پرده برداشت؟
این اختلاف نظرها در شرایط فعلی (که بحمدالله علمای اعلام ما فعال و جو حاکم بر کشور آرام و پایدار است)، این مسئله را به ما گوشزد می کنند که بهتر است نشانه های ظهور در شرایط مساعد فعلی مورد بحث قرار گیرند و جمع بندی ها و فرضیات احتمالی، با در نظر گرفتن ظرایف، حساسیت ها و فهم مخاطبان، کم کم به آن ها ارایه گردد تا شیعیان و مسلمانان قبل از این که وارد حوادث سال ظهور گردند و فتنه ها و بلایای پی در پی آن ایام، مانع از اطلاع رسانی صحیح به آن ها شود، از آن چه که قرار است با آن مواجه شوند، باخبر گردند و خود را برای مواجهه با آن آماده کنند.
وبسایت « وعده ی صادق » از همه ی علمای بزرگ و محققین عرصه ی مهدویت خواهشمند است، با توجه به مخاطرات احتمالی ناشی از عدم مطالعه ی نشانه های ظهور، اختلاف نظرهای فعلی را درباره ی « مصادیق احتمالی »، به عنوان یک تهدید تلقی نکنند، بلکه با تدبر در این اختلاف ها، لزوم مطالعه ی « نشانه های ظهور » را در شرایط فعلی جدی بگیرند تا قبل از ورود به فتنه های سنگین شش ماه پایانی قبل از ظهور، بتوانند مسلمانان را با سیمای عصر ظهور و خطرات و چالش های آن دوران آشنا نمایند و در شرایط فعلی که زمان و وقت کافی و سرمایه ی لازم وجود دارد، احتمالات متعدد در مورد هر یک از نشانه های ظهور را بررسی نمایند تا با دستیابی به وحدت رویه و اشتراک نظر، مسلمانان و شیعیان منتظر را در مواجهه با وقایع سخت آخرالزمان یاری نمایند.

17) به موازات فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است »، فیلم مستند دیگری توسط فیلم ساز معروف مسلمان آقای « عبدالله هاشم » و در خارج از کشور ساخته شده است که « Age of Appearance : عصر ظهور » نام دارد.(169) این فیلم (عصر ظهور) از نظر زمان ساخت، زودتر از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شده است و علی رغم نیت سالم و تلاش های قابل تقدیر سازنده ی آن « عبدالله هاشم »، این مستند ساز از احادیث ضعیف برای اثبات سخنان خویش بهره جسته است؛ به نحوی که یک قسمت از این مستند، به طور کامل به شخصیت برجسته ی « ابا هریره »!!! جاعل معروف حدیث که مورد لعن و سرزنش معصومین (علیهم السلام) و حتی خلفای راشدین بوده است، پرداخته و پیشگویی های منتسب به وی را به عنوان احادیث معتبر و نشان دهنده ی دانشی مخفی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد وی به ودیعه گذاشته شده، معرفی نموده است!!!(170)


فیلم مستند « Age of Appearance : عصر ظهور » ساخته ی « عبدالله هاشم » فیلم ساز معروف مسلمان.



نویسنده ی این سطور، گرچه با اصل بررسی نشانه های ظهور و نیز بررسی احتمالی مصادیق آن ها مخالف نیست، اما به دلیل استفاده ی سازنده ی فیلم از احادیث ضعیف السند، استناد به « ابا هریره » ی جاعل و گرته برداری پالایش نشده از مقاله ی معروف و قدیمی نویسنده ی عرب با عنوان « أنت الآن فی عصر الظهور » نوشته ی « فارس فقیه »(171) در اکثر کلیپ های مستند « Age of Appearance : عصر ظهور »، ایرادات جدی به مستند نامبرده، وارد می داند که در جای خود به آن ها اشاره خواهد گردید.

اما فیلم مستند مذکور، چند نکته ی مهم را به همه ی عزیزان فعال مهدوی، گوشزد می کند:
الف) وجود فیلم مستند « Age of Appearance : عصر ظهور » که حتی قبل از مستند « ظهور بسیار نزدیک است » ساخته شد و حتی در آن به شباهت آقای « دکتر احمدی نژاد » و « شعیب بن صالح » اشاره گردید نیز نشان می دهد که بر خلاف ادعا ها و اتهامات مطرح شده در مورد سیاسی و انتخاباتی بودن اهداف ساخت فیلم و نیت ناصحیح سازندگان « مستند ظهور بسیار نزدیک است »، این ادعاها چندان صحیح نمی باشد و به احتمال قریب به یقین، سازندگان این فیلم مستند (ظهور بسیار نزدیک است)، نیت نامناسبی نداشته اند؛ چرا که امثال « عبدالله هاشم » در خارج از کشور نیز به ساخت چنین فیلم های مستندی مبادرت ورزیده اند و برچسب سیاسی زدن به امثال « عبدالله هاشم » و فیلم مستند وی، مسئله ی غیر محتمل است. بنابراین افرادی که تهمت سیاسی بودن به فیلم مستند « ظهور بسیار نزدیک است » و سازندگان آن زده اند، باید در ادعای خود تجدید نظر نمایند!
ب) عزیزانی که بر برخورد قهری با سازندگان « مستند ظهور بسیار نزدیک است » پافشاری نموده و در حال حاضر نیز پافشاری می نمایند، در مقابل « عبدالله هاشم » و فیلم مستند « Age of Appearance : عصر ظهور » وی چه می توانند بکنند؟! وی که در خارج از کشور به سر می برد و نمی توان وی را دستگیر کرد؟!
این مسئله، لزوم برخورد علمی و صحیح را با اینگونه مستند ها که بعضاً احادیث قوی و ضعیف، و مطالب مستحکم و متزلزل را در کنار یکدیگر به مخاطب ارایه می نمایند، بیش از پیش نشان می دهد و لزوم برپایی کرسی های آزاداندیشی را در این گونه مسایل یادآوری می نماید تا در قالب این کرسی ها بتوان نقدها و اشتباهات واضح موجود در فیلم های اینچنینی را به صورت منصفانه، علمی و دقیق و به دور از هر گونه توهین و نحقیر، ارایه نمود.

ج) روی آوردن « عبدالله هاشم » به احادیث پیرامون نقش ایرانیان در آخرالزمان، نشان می دهد که عظمت فرهنگی و معنوی ایران شیعی آخرالزمان در روایات به اندازه ای است که حتی اهل تسنن نیز مجبور به اذعان به این مسئله شده اند و برخلاف « ارکنار و نوریگا » سازندگان مستند « The Arrivals : ظهور » که تحت تأثیر عقاید « شیخ عمران حسین »، نقش مهم ایران را در مقابله با « فراماسونری دجال » نادیده گرفته اند، « عبدالله هاشم » مجبور به بیان احادیث آخرالزمانی پیرامون زمینه سازی ایرانیان در « عصر ظهور » شده است که البته این مسئله را باید به فال نیک گرفت.
د) آن عده از عزیزانی که بی وقفه به مستند « ظهور بسیار نزدیک است » تاخته اند و در بیان نقدهای آن، از دایره ی انصاف خارج گردیده اند، در مورد فیلم مستند « عبدالله هاشم » یعنی « Age of Appearance : عصر ظهور » چرا سکوت کرده اند؟! مگر خون خارجی ها از ایرانی ها رنگین تر است؟! چرا در مقابل مستندهای خارجی مات شده و در مورد مستندهای ایرانی واکنش نشان داده اند؟
جالب این که مستند « ظهور بسیار نزدیک است » حداقل به تمجید از جاعل معروف حدیث « ابا هریره » نپرداخته و در این زمینه منطقی تر از فیلم « Age of Appearance : عصر ظهور » عمل کرده است!
بنابراین عزیزان منتقد نباید در این موارد برخورد دو گانه داشته باشند؛ چرا که همان نکات مهمی که در مورد نقاط ضعف و اشکالات متعدد « ظهور بسیار نزدیک است » مطرح است، در مورد « Age of Appearance : عصر ظهور » نیز وجود دارد و نقاط قوت آن ها نیز مشترک می باشد!

18) عزیزان باید این هشدار را جدی تلقی کنند که هر شخصی و در هر جایگاهی، قابلیت فریب خوردن از شیطان را دارد و هیچ فرد، گروه یا سخنرانی در داخل یا خارج از کشور، از این امر مستثنی نیست. به همین دلیل نباید از هیچ فرد، گروه یا برنامه ای بت ساخت و گفته ها و نوشته هایش را وحی منزل تلقی نمود و اشتباهاتش را به انحاء مختلف توجیه نمود؛ بلکه باید باب انتقاد سازنده برای همه ی افراد، سخنرانان، فیلم سازان و ... باز باشد و مخاطبان و طرفداران افراد نامبرده نیز بدون هیچ تعصبی، با این انتقاد ها برخورد نمایند و از نویسنده ها و سخنرانان محبوب خود، بت و اسطوره نسازند که اینگونه اسطوره سازی ها، در درجه ی اول، سخنرانان و نویسنده ها و فیلم ساز های معروف را در سراشیبی سقوط ناشی از غرور قرار می دهد و در درجه ی دوم، موجب انحراف مخاطبان آن ها به واسطه ی طرفداری بی چون و چرا و افراطی می گردد.
« عبدالله هاشم » فیلم ساز مشهور مسلمان نیز که خدمات مهمی به فضای فکری جوامع مسلمان ارایه نموده، از این قاعده مستثنی نبوده و متاسفانه گرفتار این اسطوره سازی و تبعات ناشی از آن شده است که همین امر موجب انحراف وی را فراهم آورده است!
بله عزیزان! متاسفانه « عبدالله هاشم » علی رغم ساخت فیلمی در زمینه ی شباهت « سید حسن نصرالله (مد ظله العالی) » با « سید یمانی »، اخیراً منحرف شده و به طرفداری از مدعی دروغین « سید یمانی » یعنی « احمد الحسن الیمانی » که در ابتدای مقاله به آن اشاره گردید،(172) پرداخته و حتی لوگوی « ستاره شش گوش » طرفداران « احمد الحسن الیمانی » را در بالای وبسایت خود، وارد نموده است!(173) (این اشتباه وحشتناک از سوی شخصی که فیلم های متعددی درباره ی فراماسونری و نمادهای آن ساخته است، بسیار عجیب می باشد!)

 

استفاده ی  « عبدالله هاشم »  فیلم ساز  معروف  از « ستاره ی شش گوش » لوگوی  طرفداران « احمد الحسن الیمانی » مدعی دروغین « سید یمانی ».

استفاده ی  « عبدالله هاشم »  فیلم ساز  معروف  از « ستاره ی شش گوش » لوگوی  طرفداران « احمد الحسن الیمانی » مدعی دروغین « سید یمانی ».

 

« ستاره ی شش گوش » سمبل یهود و فراماسونری در وبسایت « احمد الحسن الیمانی »! مدعی دروغین مهدویت، نشان می دهد که وی سر در آخور یهود و فراماسونری دارد.

 

وبسایت فارسی « احمد الحسن » ملقب به « احمد الحسن الیمانی » مدعی دروغین « سید یمانی » و زمینه سازی برای ظهور.

« ستاره ی شش گوش »  سمبل  یهود و فراماسونری  در  اعلامیه های  تبلیغی « احمد الحسن الیمانی »! مدعی دروغین مهدویت، نشان می دهد که وی سر در آخور یهود و فراماسونری دارد.


متاسفانه اتفاق فوق، برای هر یک از محققان، مخاطبان و سخنرانان مهدوی ممکن است پدید آید و زحمات چند ساله ی آن ها را بر باد دهد که البته بنده ی حقیر نیز از آن مستثنی نیستم.

بدین ترتیب همه ی محققین مهدوی و مخاطبانشان باید این هشدار را جدی تلقی کنند و از اسطوره سازی، خودداری نمایند.


امتحانی بزرگ

وقایع اتفاق افتاده در طی چند ماه اخیر و اتفاقات پس از این تاریخ را می توان به عنوان « امتحانی بزرگ » برای همه ی اعضای جامعه ی مهدوی کشور در نظر گرفت. مخاطب این امتحان بزرگ، همه ی گروه ها و موسسات و جریان های مذهبی کشور هستند.

در قسمت های قبلی مقاله، به ضعف ها و قوت ها، کاستی ها و ظرایف مباحث مطرح شده در چند ماه اخیر اشاره گردید و مشخص شد که هم سازندگان این گونه فیلم ها و نویسندگان این گونه مقالات، افراط ها و زیاده روی هایی چه در ارایه ی مطالب مندرج در مقالات یا فیلم مستند، و چه در ارایه ی نقد ها و انتقادات داشته اند.

این سختی ها و شدائد و این مشکلات ایجاد شده در ماه های قبل، همگی به مثابه امتحانی بزرگ هستند که در طی آن مشخص می شود که افراد و گروه ها به چه میزان خود را وقف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کرده اند.

متاسفانه بارها ملاحظه گردیده است که افراد و گروه های مختلف مهدوی، بیش از آن که امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در اولویت قرار دهند، خود را در اولویت قرار داده اند و مصالح بزرگ و عالیه ی جامعه ی منتظر و مهدوی کشور را نادیده گرفته اند و در قیل و قال ها و جنجال ها، آن چه که عملاً فدا شده است، یاد امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه سازی برای ظهور ایشان بوده است و آن چه حفظ شده است، شأنیت و معروفیت فلان موسسه ی معروف، یا فلان سخنران معروف با فلان نهاد خاص بوده است!

به قول یکی از محققین بزرگ مهدویت، یکی از معضلات بزرگ نهاد ها و گروه های مهدوی، این است که این گروه ها، به جای این که تلاش کنند تا دست مخاطبان خود را در دست صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بگذارند، عملاً دست مخاطبان را در دست خود قرار می دهند!

متاسفانه، این مسئله مشکل بزرگی است که گاه و بی گاه گریبانگیر فعالان مهدوی بوده است و در جریان جنجال ها و قیل و قال ها، آن چه اولویت می یابد، شأنیت موسسات و افراد است.

آن چه که در چند ماه اخیر اتفاق افتاد، گرچه لطمات سنگینی به فضای جامعه ی مهدوی کشور وارد نمود، اما آن چه مهم تر است، تحرکات مومنین و منتظران از اکنون به بعد است. این حقیر به عنوان کوچکترین عضو جامعه ی مهدوی کشور، از همه ی عزیزان و بزرگواران درخواست می نمایم که حب و بغض ها، تعصب ها و حمیت ها، کینه ها و حسد را کنار بگذارند و هیچ چیزی را به جز رضای خدا مد نظر قرار ندهند و از این به بعد، به جای مباحثات دشمن شاد کن و قهر آمیز، در فضایی کاملاً علمی و آرام و تنها برای رضای خدا و به نیت زمینه سازی ظهور، به مطالعه و بحث در باب ظهور و جزئیات آن بپردازند.

در واقع باید در نظر داشت که همه ی گروه های مهدوی در معرض امتحانی بزرگ قرار دارند و رفتار، کردار، تعاملات و برخوردهای این افراد و گروه ها که همگی مدعی ارادت به حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند، در پیشگاه خداوند متعال، مورد امتحان و داوری قرار می گیرد و نتیجه ی نهایی همین امتحانات و ابتلائات می تواند در نزدیک تر یا دورتر شدن ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) موثر باشد.

به عبارت دیگر، تمامی فعالان عرصه ی مهدویت باید در نظر داشته باشند که از این به بعد، هر گونه مقاله، نقد، بیانیه و ... که از جانب آن ها بیان می شود، باید فارغ از هر گونه چشمداشتی باشد و در این زمینه، به هیچ عنوان نباید حب ها و بغض ها، منافع فردی، کیش شخصیت، غرور و خود برتر بینی، دروغ و تهمت، افترا و غیبت، بی ادبی و بی مبالاتی، جنجال و هیاهو های بی دلیل، کوچک شمردن و تحقیر سایر افراد یا موسسات، تلاش برای پیروزی در مجادلات (یا به قول عوام کل کل ها)، عدم توجه به حقوق سایر مولفین یا صاحبان اثر و سوء استفاده های سیاسی و حزبی را وارد ماجرا نمود و کسانی که به این مهم توجه ننمایند و در مطالب، مقالات، بیانیه ها، نقد ها و ... خود، موارد نامبرده را بر وجود مبارک امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اولویت داده و بخواهند دامن مقالات و مطالب خود را با آلودگی های نامبرده بیالایند، در این امتحان بزرگ مردود گشته و لیاقت سربازی وجود مقدس آن امام عزیز (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از دست خواهند داد. این افراد گرچه ممکن است در خواب خرگوشی خود تصور کنند که به سبب مطالب، مقالات و ... خود که ظاهراً به نام مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مزین شده است، لیاقت سربازی ایشان را کسب کرده اند، اما شیطان رجیم در قالب آلودگی های نامبرده، اعمال به ظاهر خیر این افراد را تبدیل به گناه و سیئه نموده و حتی موجب تأثیرات معکوس و نامناسب تلاش های این افراد خواهد شد.

بنابراین، این کوچکترین فعال عرصه ی مهدوی و این خادم ضعیف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از تمامی برادران و خواهران فعال در عرصه ی مهدویت، درخواست می نماید که همگی به دام های شیطان توجه داشته باشند و بدانند که در معرض امتحانات و ابتلائات بزرگ قرار دارند و هر سخن و حرفی که در رابطه با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیان می نمایند، باید فارغ از آلودگی ها بوده و همراه با نیتی صحیح و پاک باشد تا ان شاء الله مورد رضایت حق تعالی و حجت بر حق وی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد و بتواند تاثیر خود را بگذارد.

یقیناً اگر تمامی عزیزان در این امتحان سربلند و پیروز گردند، درهای رحمت الهی یکی پس از دیگری گشوده شده و ظهور منجی عالم بشریت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نزدیک تر خواهد گردید، اما اگر نتیجه ی این امتحان، شکست و خفت مهدویون باشد، ممکن است غم هجرت از مولای آسمانیمان، به درازا بکشد.

ان شاء الله که همگی در این امتحان سربلند باشیم.


جمع بندی

خداوند متعال از ابتدای خلقت بشر، از طریق پیامبران الهی به هدایت بشر اهتمام ورزیده است، اما از سوی دیگر شیطان و اصحابش نیز از قرن ها قبل، دام های بزرگی در راه گسترش معارف الهی گسترده اند. از قرن ها قبل تا دوره ی کنونی، شیطان و اصحابش در سطوح مختلف، تله ها و موانع بسیاری در راه کمال و سعادت بشر تدارک دیده اند که این تله ها، در سطوح مختلف و در برخورد با مخاطبان گوناگون، متفاوت است:

در قدم اول، دشمنان و اصحاب شیطان سعی در انکار خداوند متعال و رواج لامذهبی در جوامع بشری داشته و دارند و از قرن ها قبل به چنین اقدامی اهتمام ورزیده اند تا مانع دستیابی بشر به سعادت و کمال گردند و بشر به جای بندگی خداوند، به بندگی و خدمتکاری زورگویان و چپاولگران بپردازد.

در قدم دوم، با ایجاد انحراف در ادیان الهی پیشین، موجب گردیدند تا جان کلام و اهداف اصلی این ادیان الهی فراموش گردد و از آن ها جز پوسته ای بی خاصیت که توانایی هدایت بشر را ندارد، چیزی باقی نگذارند.

در گام سوم، دشمنان تلاش نمودند تا در دین مبین اسلام، انواع فرقه ها، گروه ها و انحرافات را از قرن ها قبل تا کنون پدید آورند و بدین ترتیب مانع از دستیابی بشر به کلام گهربار و هدایت بخش معصومین (علیه السلام) گردند.

در گام چهارم، دشمنان با ایجاد انواع شبهات و سخنان انحرافی، در مسئله ی ظهور منجی، تشکیک ایجاد نمودند تا مسلمانان و سایر انسان ها از فیض زمینه سازی برای ظهور قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) محروم بمانند.

در گام پنجم، دشمن تلاش نمود تا انواع نسخه های جعلی و انحرافی مدعی مهدویت را بر سر راه افرادی قرار دهد که کماکان به اصل ظهور منجی اعتقاد داشتند؛ با این ترفند و از قرن ها قبل، گروه های انحرافی متعددی شکل گرفتند که بابیت و بهاییت تنها نمونه های کوچکی از آن ها بوده و هستند.

افرادی که از دام های مراحل قبلی به سلامت عبور نمودند و خود را منتظر مهدی موعود امم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) دانستند، باز هم  سر سه راهی قرار گرفتند که بجز یک راه اصلی و صحیح، دو جاده ی انحرافی نیز در کنار آن توسط دشمنان اسلام تدارک دیده شده است:

1) راه انحرافی اول، راه تفریط و انفعال است که در طی آن، مسلمانان به اصطلاح منتظر، از قرن ها قبل گرفتار آن ها بوده اند و به دلیل شناخت ضعیف از مقوله ی انتظار و نیز تحت تأثیر القائات دشمن و اصحاب شیطان، تنها به فرایض دینی معمول مشغول شدند و از مطالعه در باب نشانه ها و شرایط ظهور و ساختن جامعه ای آرمانی با توجه به راهنمایی های مندرج در روایات، خودداری نمودند؛ این گروه گرچه از قدیم تا کنون در دعای « عهد » خوانده اند « انهم یرونه بعیداً و نراه قریباً »، اما در عمل و به دلیل انفعالشان، ظهور را دور پنداشته اند.

2) راه انحرافی دوم، افراط و زیاده روی است که در طی آن مسلمانان به اصطلاح منتظر، در باب مطالعه ی نشانه ها و شرایط ظهور، امر را به افراط کشاندند و هر واقعه ای را در اطراف خود، به ظهور منجی چسباندند و به واسطه ی جهلشان و نیز تحریکات و دام های شیاطین، تحرکات نامعقول و افراطی را در پیش گرفتند. این امر از قرن ها قبل مشکل ساز گردیده و حتی قبل از ولادت منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز منجر به حمایت از قیام های منحرفی همچون قیام ابومسلم خراسانی در حمایت از عباسیان گردیده است و در طی دهه های اخیر نیز تشدید یافته و قیام هایی همچون قیام جهیمان در مکه ی مکرمه در 30 سال قبل را موجب شده است و در طی چند سال اخیر نیز تواتر آن ها افزایش یافته است. این تحرکات افراطی که بعضاً از سوی دشمن سازماندهی گردیده و بعضاً نیز به دلیل تعجیل خود منتظران بوده است، عواقب خطرناکی به همراه داشته و از یک سو به دلیل عدم وقوع ظهور در زمان ادعا شده، موجب یأس و ناامیدی منتظران شده و از سوی دیگر، گهگاه موجب بروز فرقه های جدید انحرافی گردیده است که این فرقه ها به انحاء مختلف در صدد توجیه تأخیر زمان مورد ادعایشان برآمدند. این گروه، مصداق این سخن معصومین (علیهم السلام) هستند: « کذب الوقاتون و هلک المستعجلون ».

3) راه سوم که راه اعتدال است، مورد استفاده منتظران واقعی مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد که در طی آن، منتظران حضرت، ضمن اعتقاد واقعی و قلبی به مسئله ی نزدیکی ظهور و عبارت « انهم یرونه بعیداً و نراه قریباً »، از یک سو به فرایض دینی و تکالبف خود نیز به خوبی عمل نموده و از سوی دیگر نیز با مطالعه ی نشانه ها و شرایط ظهور، همواره خود را در گردنه های سخت آخرالزمان می بینند و ضمن استفاده از راهنمایی های معصومین (علیه السلام) در روایات آخرالزمانی و پیگیری وقایع اطراف خود با توجه به اینگونه روایات، از افتادن در مهلکه های آخرالزمانی پرهیز می نمایند. این گروه از افراط نیز خودداری کرده و از تطبیق های بی محابا نیز پرهیز می کنند و می دانند که معصومین (علیهم السلام) فرموده اند: « کذب الوقاتون و هلک المستعجلون ». اما باز هم می دانند که وعده ی الهی برای پیروزی جهانی اسلام، بیش از پیش نزدیک شده است.

سخنان زیر از « سید حسن نصر الله »، چنین دیدگاهی را در کلام و باور وی نشان می دهد: (174)

«آنچه به شما می گویم: ما به زمان (وعده داده شده) نزدیک می شویم. به این زمان که فرصتی الهی در تاریخ است. به دگرگونی هایی نزدیک می شویم که در قرن بیستم به وجود آمده اند و نیز تحولاتی که در ابتدای قرن بیست و یکم آغاز شده اند.
آنچه تاکید می گردد این است که ما به سرعت در جهت نیل به این استحقاق، طی مسیر می نماییم.
ای برادران و خواهران، همانا مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و مسیح (علیه السلام) هر دو قطعاً در آینده ایی که در حال طلوع است خواهند آمد.
ما ملتهای مستضعف و ستم دیده در آخرالزمان هستیم و به یقین می دانیم که سرانجام این عیار (حق و باطل) و پایان این جنگ، دارای نتایج و پایان روشنی است
.
امید، صبر، یقین و انتظار، چیزهایی هستند که داشتن آن ها بر ما واجب است. »(175)


لینک دانلود کلیپ:


http://www.alvadossadegh.com/fa/download/finish/15/32.html


حیف که این گروه بسیار اندکند!

متاسفانه یکی از مسایل مهمی که تاکنون به واسطه ی جهل دوستان و تحرکات دشمنان مهجور مانده است، مسئله ی بررسی دقیق روایات آخرالزمانی معصومین (علیهم السلام) است؛ چه بسیارند مسلمانانی که تنها به فرایض معمول دینی عمل می نمایند و توجهی به وقایع اطراف خود ندارند؛ حال آن که این وقایع در کلام معصومین (علیهم السلام) مورد بررسی قرار گرفته اند و راه برخورد با آن ها نیز از سوی این بزرگان مورد تأکید قرار گرفته است. بسیاری از این وقایع مورد اشاره در روایات، مربوط به فتنه های آخرالزمانی است که گریبانگیر همه ی انسان ها می گردد و بسیاری از این فتنه ها نیز گریبانگیر افراد متدین خواهد شد. (فتنه های پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 1388 که موجب مردود شدن و انحراف بسیاری از متدینین نیز گردید، مثالی از این فتنه های مورد اشاره در روایات می باشد.)

با توجه به مطالب ذکر شده، در می یابیم که مسئله ی بررسی نشانه های ظهور، از اهمیت بسیاری برخوردار است و به هیچ عنوان نمی توان نسبت به نشانه های ذکر شده در روایات اسلامی، بی تفاوت بود. مسئله ی ایجاد امید و انگیزه در دل های منتظران، شاید کم اهمیت ترین بخش ماجرا باشد و استفاده ی استراتژیک و راهبردی از این نشانه ها، بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد. در واقع روایات مربوط به نشانه های ظهور، به مثابه نقشه ها و علایم راهنمایی هستند که شرایط عصر ظهور و مشکلات، سختی ها، ناهمواری ها، انحرافات، موانع و ... پیش روی جوامع منتظر را ترسیم می نمایند و بدون آن ها منتظران همچون گمشدگانی در بیابان هستند که بدون هیچگونه راه و نقشه ای، در میان سختی ها و خطرات بیابان رها شده اند.

با این اوصاف، می بایست فرصت حضور روایات مربوط به نشانه های ظهور و سیمای آخرالزمان را در کتب دینی، مغتنم شمرد و از این روایات ارزشمند، حداکثر بهره ی لازم را برد و خداوند متعال را به دلیل منتی که بر انسان آخرالزمانی گذارد و او را در حوادث سخت آخرالزمان به واسطه ی کلام معصومین (علیهم السلام) راهنمایی نمود، شکر کرد. قطعاً بی توجهی به این لطف خداوند، نوعی کفران نعمت تلقی شده و موجب محرومیت از برکات روایات نامبرده خواهد گردید. لذا استفاده ی راهبردی و استراتژیک از روایات مذکور، یکی از مسایل مهم پیشروی محققین حوزه و دانشگاه می باشد.

به منظور بهره وری هر چه بیشتر از روایات گرانقدر معصومین (علیه السلام)، می بایست به صورت سیستماتیک و هدفمند، روایات مذکور را مورد مطالعه قرار داد و این گنجینه های عظیم روایات که همچون مرواریدی در صدف کتب حدیث هستند، باید از این گنجینه ها خارج گردیده و از فرم تئوری و بالقوه، به صورت عملی و بالفعل در آیند.

در این میان، اولین گام می بایست توسط محققین ارجمند و برجسته ی حوزوی برداشته شود و این عزیزان می بایست احادیث صحیح السند و ضعیف السند را از میان انبوه احادیث وارده در کتب حدیث، استخراج و دسته بندی نمایند و احادیث صحیح السند را بیش از پیش مورد تاکید قرار دهند و این احادیث را از نظر سند، دلالت و معانی متعدد قابل برداشت از متون آن ها، تحت بررسی و کنکاش قرار دهند. (البته این به معنای حذف احادیث ضعیف السند نیست، چرا که بعضاً راویان این احادیث، جاعل یا دروغگو نبوده، بلکه در بین محدثان شهرت نداشتند یا ناشناس بوده اند؛ به همین دلیل این احادیث می بایست در دسترس باشند تا به عنوان منابع کمکی بتوان از آن ها استفاده نمود؛ اما به هر حال عقل سلیم حکم می کند که وزن بسیار بیشتری برای احادیث صحیح السند قایل شویم.)

سپس این احادیث می بایست به مجامع دانشگاهی (اعم از رشته های علوم تجربی، علوم دقیقه و علوم انسانی) نیز ارایه گردند و در طی هم اندیشی مشترک بین محققین حوزه و دانشگاه، محتویات این روایات، نشانه های ذکر شده در آن ها، و نقشه های راه، بشارت ها، انذارها، و راهکار های مذکور در احادیث، مورد بررسی قرار گیرند و نتایج این بررسی ها به مخاطبان عام و یا مخاطبان خاص این روایات عرضه گردد.

پس از آن، می بایست بازخوردها و نتایج حاصل آمده از مخاطبان عام و خاص را مورد بررسی مجدد قرار داد و مشکلات و موانع پیش رو را حتی الامکان رفع نمود. ان شاء الله این روند می تواند منجر به تسریع در زمینه سازی ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شده و چشم بشر به جمال قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روشن گردد.

نکته ی مهمی که باید به آن اشاره گردد، این است که ما از حدود 60 سال قبل تاکنون، در دوره ی ویژه ای از تاریخ قرار گرفته ایم که بیش از هر زمان دیگری در تاریخ، به عصر ظهور و آخرالزمان موصوف در روایات شباهت دارد. این امر، واقعیتی غیرقابل انکار و خدشه ناپذیر است و شواهد و قراین متعددی، آن را تأیید می کنند. نشانه هایی همچون اجتماع یهود در فلسطین، کشف معبد شیطانی موسوم به معبد سلیمان در اورشلیم، پیروزی انقلاب اسلامی ایران به عنوان حکومت زمینه ساز ظهور، انتقال مرکزیت علوم دینی از نجف اشرف به شهر مقدس قم، تعدد بروز بلایای طبیعی، بیماری های مهلک و جنگ ها، رواج بی بند و باری و فساد در خشکی ها و دریاها، افزایش طلاق ها، رواج همجنس بازی در سراسر دنیا، تحرکات آخرالزمانی فراماسونری جهانی (با توجه به شباهت هایش به دجال روایات) و ...، تنها گوشه ای از نشانه های ظهور هستند که به صورت پی در پی محقق شده اند که نظیر این امر در هیچ دوره ای از تاریخ، وجود نداشته است. این امر، لزوم توجه هر چه بیشتر و هر چه سریعتر محققین مسلمان را به نشانه های ظهور، نشان می دهد تا ان شاء الله به کمک نقشه ها، انذار ها، بشارت ها و راهکارهای موجود در این روایات، بتوان ممالک اسلامی را از گردنه های سخت آخرالزمان عبور داده و آن ها را به سر منزل مقصود رساند. البته این راه، راهی پرخطر است که همواره از سوی افراط و تفریط، غرور و نخوت، بد دلی و کینه توزی، تعصب های بی جا و افراطی، جهل و کم سوادی، تن پروری و کاهلی، فساد و بی تقوایی، تفرقه و اختلاف، مورد تهدید قرار می گیرد و می تواند متدینین آخرالزمان و منتظران مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را از رسیدن به مقصد نهایی باز دارد؛ به همین دلیل حفظ اعتدال و افزایش بصیرت، اتحاد و همدلی، تواضع و فروتنی، همت و کار مضاعف، تقوا و پرهیزکاری توشه هایی هستند که می توانند عبور از گردنه های صعب العبور آخرالزمان را آسان نموده و رسیدن به سرمنزل مقصود را میسر نمایند و دست بشر آخرالزمانی را در دست  منجی الهی خود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار دهند. به امید آن روز.

پایان.

 

کاری از: خادم الامام (عج) - بهار 1390

 



پی نوشت:

1) اخیراً تعدادی از وبلاگ ها و وبسایت ها، اقدام به درج مطالبی به نویسندگی « خادم الامام (عج) » نموده اند که این مطالب از جانب نویسنده ی مقاله ی حاضر نمی باشد. وبسایت « وعده ی صادق » و وبلاگ قدیمی « اسلام حقیقی » تنها مجاری هستند که این حقیر مقالات تألیفی خود را به صورت مستقیم در آن ها منتشر نموده ام و تنها مقالاتی که از پایگاه های « وعده ی صادق » و « اسلام حقیقی » اقتباس شده اند، مورد تأیید این حقیر می باشند و مقالاتی که بدون انتشار در دو پایگاه نامبرده، به بنده منسوب شده باشند، از طرف این حقیر مورد تأیید نیستند.

2) برای چندمین بار عرض می نمایم که بنده و آقای « علی اکبر رائفی پور » دو فرد متفاوت هستیم که علیرغم برخی شباهت ها در مقالات مربوط به دشمن شناسی، تفاوت دیدگاه مهمی در زمینه ی نماد شناسی، عدد شناسی و ... داریم؛ علت وجود شباهت بین تصاویر و برخی از مطالب موجود در سخنرانی های ایشان و مطالب و تصاویر مقالات فراماسونری و دشمن شناسی موجود در وبسایت « وعده ی صادق »، استفاده ی آقای « رائفی پور » از تصاویر و مطالب نامبرده بعد از درخواست از این حقیر برای استفاده از مطالب و تصاویر وبلاگ سابق « اسلام حقیقی » و وبسایت « وعده ی صادق » می باشد و ذکر نام « وعده ی صادق » به عنوان یک منبع مطالعاتی از سوی ایشان نیز به دلیل رعایت این مسئله بوده است. (کما اینکه بقیه ی مولفین و محققین نیز می توانند با رعایت امانتداری از اینگونه مطالب استفاده نمایند.)

همچنین عزیزان به خاطر دارند که در مقاله ی « سخنی با مخاطبان » که چند ماه قبل منتشر گردید، بنده در رابطه با پیشنهاد ساخت « ابلیسک » در حرم مطهر امام رضا (علیه السلام) که از سوی ایشان مطرح شده بود، به دلیل خطرات و مشکلات احتمالی این پیشنهاد، انتقاد نموده بودم. با در نظر گرفتن این مسئله نیز به وضوح می توان دریافت که ایشان و بنده دو فرد مختلف هستیم که در برخی دیدگاه ها با هم اشتراک نظر داریم و در برخی موارد نیز بین ما و ایشان اختلاف نظر وجود دارد.

همچنین این حقیر، اصولاً بجز چند جلسه ی خاص و بجز در برخی مجامع با مخاطبان خاص، علیرغم درخواست های مکرر نهادهای مختلف، سخنرانی نداشته و اصولاً به نوشتن مقاله می پردازم و برخلاف آقای « رائفی پور » عزیز، به دلایل متعددی به سخنرانی نمی پردازم و معتقدم سخنرانی ها علیرغم تأثیر سریع، جوان پسندانه بودن و موج آفرینی، به علل بسیاری، می توانند مشکل زا باشند و در دراز مدت، اشکال ایجاد نمایند.

با این اوصاف کسانی که قصد دارند با ایشان تماس داشته باشند، می توانند با وبسایت « جنبش مصاف » یا وبلاگ « Anti Zionism » تماس بگیرند و عزیزانی که قصد مطالعات آخرالزمانی و دشمن شناسی بدون توجه به نام مولف آن ها داشته باشند، وبسایت « وعده ی صادق » کماکان پذیرای این عزیزان خواهد بود.

در ضمن عزیزان به خاطر داشته باشند که کنجکاوی بیش از حد در مورد این که « خادم الامام (عج) » کیست، نه به درد دنیای ایشان می خورد و نه به درد آخرتشان! و بزرگوارانی که با ظرایف و ریزه کاری های جنگ نرم آشنا باشند، دنبال این مطالب حاشیه ای نخواهند رفت! آن چه که مهم است، استدلال، استناد و قوت مطالب مطرح شده است، نه صرفاً کیستی نویسنده ی آن ها. امیدواریم که عزیزان با در نظر گرفتن تاکتیک ها و ظرایف جنگ نرم، و به خصوص جریان سازی های دشمن برای حذف فرهنگی (نه صرفاً فیزیکی) محققین و پژوهشگران فرهنگی و مذهبی، و نیز خطرات اخلاقی پیش روی محققان، خطبا، سخنرانان و پژوهشگران همچون بروز غرور، کیش شخصیت، قدرت طلبی و خدای ناکرده (نعوذ بالله) فرقه سازی و جناح بندی های حاصل از کسب شهرت، از کنجکاوی های نامناسب و بعضاً مسئله ساز خودداری فرمایند و به جای این مسئله، به اصل نوشته ها و مقالات و استدلال های درون آن ها توجه فرمایند.

3) مجدداً از عزیزان مخاطب وبسایت درخواست می نمایم که از ذکر عباراتی همچون « استاد خادم الامام (عج) » خودداری نمایند. چرا که این مسئله می تواند مشکلاتی به همراه داشته باشد که نمونه ی آن را در مورد برخی محققین دیگر شاهد بوده ایم.


منابع


+ نوشته شده در  یکشنبه 1390/03/29ساعت   توسط وب نگار

ابزار هدایت به بالای صفحه

jood Support